ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ
Ήρθαν πολλοί στο νιό φεγγάρι.
Και κάθησαν στην άκρη για να δουν να βγαίνει και να φεύγει.
Να δούν τους ίσκιους να μιλούν και τα νερά να φέγγουν
Να νιώσουν αίμα να κυλά και λόγια να πλανεύουν
Φέραν κριθάρι και καρπούς και μέλι και βοτάνια
Ρίξαν θυμάρι στη φωτιά και λιγαριές στο κύμα
Καρφώσαν τις αποθυμιές σε τρεις σειρές γιορντάνια
Νάρθουν κορίστια στο γιαλό να πλέξουνε στεφάνια
να παν αγόρια στα σκαριά να βγάλουνε κοράλια
να στολιστεί το όνειρο μη κι ζωή του μοιάσει...
Ήρθαν πολλοί στο νιο φεγγάρι....
* Πριν χρόνια πολλά ,γραμμένο σε μια χάρτινη σακούλα,με μπογιά κίτρινη κλεμμένη .Βρέθηκε στην ''ανασκαφή'' για τα χριστουγεννιάτικα στολίδια μαζί με άλλα ''πονήματα'' μερικά εκ των οποίων κάποια στιγμή θα ανεβάσω...ενδεικτικά της μπερδεμένης γενιάς του 80 ....οχι δε βγάζουν θλίψη ,γέλιο βγάζουν (φυσικά θα ...απαγορεύσω τα σχόλια...καλού -κακού).
posted by Χαρυβδιςς | Σάββατο, Δεκεμβρίου 30, 2006
15 Comments:
Πολύ μου άρεσε το ποίημα σου "ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ"
Ο στίχος
να στολιστεί το όνειρο μη κι ζωή του μοιάσει...
αποτελεί μόνος του ένα ολοκληρωμένο ποίημα.
θα τον κρατήσουμε σαν απόφθεγμα
Περιμένουμε, σύντομα και τα άλλα "παλιά" σου πονήματα
Καλή χρονιά
Τασο....προβοκατορικη η προτροπή σου σε βλεπω να χαμογελας...
καλη χρονια με εμπνευση κι ευτυχια..
Κοίτα να δεις που ό,τι ετοιμαζόμουνα κι εγώ να σχολιάσω το συγκεκριμένο στίχο...
Αντικειμενικά καλό αυτό το σημείο...
Κουβαλάει θησαυρούς το παρελθόν μας ,αλλά θαμμένοι κάτω απ' τόνους κάρβουνο του παρόντος πού να τους ανασύρεις...
"Ρίξαν θυμάρι στη φωτιά και λιγαριές στο κύμα..."
"Ομορφιά μου
άρωμα
ζαλιστικός καπνός
και κόμποι
φυλακισμένων αστραγάλων
Πλησίασες εκεί
που άθελα δακρύζω
και φυτρώνω
εγώ ο άλλος
Μη
μη μου μιλάς για βότανα
και με πλακώνει
της πέτρας
παραμυθία και παραμύθι
Το αύριο έχει ήδη νυχτώσει
μιαν προετοιμασία αστροφεγγιάς
Χρυσή κι ασημένια
σε λογαριάζω πια
στα παζάρια
και m` ακατέβατες τιμές"
Nα `σαι καλά
έτσι
κι όχι αλλιώς
όπου χορτάσαμε τα καινά κενά
Νομίζω ότι ο Αη Βασίλης σου έκανε ένα πολυ΄ωραίο δώρο φέτος....
Καλή χρονιά...
Στις νιογέννητες φεγγαράδες μας θα πιω απόψε.
Σ' ό,τι χρόνια παραμονεύει και, φοβισμένο απ' τη ζωή, πισωπατεί και βουβαίνεται.
Μα να δεις που φέτος θα'ρθει.
Ίδιο φεγγάρι, ναι.
Δίχως σχήμα και μορφή θα πέσει στα χέρια μας μέσα.
Και θα στάζει κείνα που χρόνια μας αρνείται τ΄όνειρο, κείνα που με τα δάχτυλα, θα κάνουμε Αρχή.
Καλή Χρονιά.
Ektakto! Mu thimise xoriko arxeas tragodias, opou oi poihtes "afinun" (taxa mu) thn plokh ke asxolunte me "asxeta" zhthmata, opos tous orimous karpous ths ghs ke ta kimata ths thalasshs.
Kalh Xronia!
χρόνια πολλά και καλή χρονιά...
τα νιούτσικα φεγγάρια γνωρίζουν τις ομορφιές...
καιρός να τις μάθουμε και 'μεις...
καλημέρα...
καλη χρονια μ ολα τα καλα μ οτι αγαπάμε κι οτι ποθούμε
Μυσταγωγία . Εμένα μ'άρεσε πολύ πάντως . Καλή σου χρονιά .
Μακάρι να δούμε πολλά τέτοια φεγγάρια στη νέα χρονιά. Κάθε ευτυχία σε σένα και την οικογένειά σου.
Περιμένουμε και τα υπόλοιπα, ίσως η σημερινή γενιά είναι περισσότερο μπερδεμένη από εκείνη του '80...
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
Ήρθα κι εγώ με τους πολλούς σ' αυτό το νιο φεγγάρι...
Ολόγιομο μου φάνηκε!
Καλή χρονιά!
Λυπούμαι που θα προβώ σε μερκές "διορθώσεις"....
Ήρθαν πολλοί στο νιό φεγγάρι.
Και κάθησαν στην άκρη να "το" δουν να βγαίνει και να φεύγει.
Να δούν τους ίσκιους να μιλούν και τα νερά να φέγγουν
Να νιώσουν αίμα να κυλά και λόγια να πλανεύουν
Φέραν κριθάρι και καρπούς και μέλι και βοτάνια
Ρίξαν θυμάρι στη φωτιά και λιγαριές στο κύμα
Καρφώσαν τις αποθυμιές σε τρεις σειρές γιορντάνια
Νάρθουν κορί"τσ"στια στο γιαλό να πλέξουνε στεφάνια
να παν αγόρια στα σκαριά να βγάλουνε κοράλια
να στολιστεί "και" το όνειρο μη κι ζωή του μοιάσει...
Ήρθαν πολλοί "κι αγνάντεψαν αυτό το" νιο φεγγάρι....
"κι αγνάντεψαν και πλήθυναν οι κτύποι της καρδιάς τους".
"μα δεν αποπλανήθηκαν ως όριζε η ματιά τους".
"Είναι φεγγάρι ώριμο μα και φεγγάρι πλάνο που δεν αντέχει τη φωτιά που θέλω να σου βάλω"
"κι αν το φεγγάρι αποβραδίς ολίγο ξεστρατίσει ποιος είναι αυτός που το πρωί θα το μονοπαντίσει"
"δε συμμαζεύεται η καρδιά του φεγγαριού που βλέπει, γιατί με το ξημέρωμα αλλού πάει και θέτει"
ευχαριστω ,καλο αλλα αλλο αλλης στιγμης και αλλης ματιας
Δημοσίευση σχολίου
<< Home