Σειρά σας ,Alkyoni ,mhxeirotera,xristina,sok.xenos,giorgo
Λοιπόν πήρα πρoσκλήσεις -προτροπές για την ΄΄αποκαλύψη΄΄
Τέλος πάντων το επιχειρώ .
- Αποκαλύπτω (για πρώτη φορά!!!!) πως , το μόνο που θυμάμαι μέχρι τα 4 μου χρόνια είναι ένα μαξιλάρι, μια κουβέρτα ,πράσινη νομίζω ,και έναν τεράστιο θυμό γιατί δεν καταλάβαινα τι έλεγαν και γελούσαν ...Έκτοτε έβαλα στόχο να... καταλαβαίνω τα πάντα με οτι σημαίνει αυτό (ακριβώς αυτό που σκέπτεστε) και φυσικά ,να πασαλείβω τα πάντα, από τον γνωστό ‘’ Μίμη να ένα μήλο’’ μέχρι τη δικονομία και τον...Αριστοτέλη
- Πριν αρχίσει η γνωστή ‘’στοιχειώδης εκπαίδευση’’ μου , ο μπαμπάς παίρνει μια ωραία δυσμενή μετάθεση .Ξαφνικά με τρόπο μαγικό ,βρισκόμαστε σε ένα χωριό ,εντελώς χωριό...Εκεί αρχίζει η βασική μου εκπαίδευση ,καμία σχέση με αυτή που η μαμά –κλασσική μικροαστούλα –ήθελε.....Μαθαίνω να αναγνωρίζω τις μυρωδιές ,τα χόρτα και τα βότανα,να ακούω τους ήχους ,όλους τους ήχους ,ακόμα κι αυτούς που δεν ακούγονται....Η κυρά Μαρία η τόρνενα, ήταν η μόνη δασκάλα της ζωής μου .Κανένας άλλος δεν μου μίλησε για το φως της νύχτας.
- Μέχρι τα 12 βασικός προβληματισμός μου ήταν πως βλέπουν τα κρινάκια τον ουρανό. Οι λόγοι που η μαμά έβαλε βέτο, και γυρίσαμε Αθήνα με την ευγενή παρέμβαση του στρατηγού της οικογένειας ,ήταν οτι, πρώτον έδερνα όλα τα αγόρια του σχολείου ,δεύτερο είχα φτιάξει –κορίτσι πράμα-συμμορία με τους δαρμένους συμμαθητές ..τρίτον και βασικό, καθόμουν ώρες ολόκληρες κάτω από τα κρινάκια για να δω πως φαίνεται ο ουρανός....
- Στην Αθήνα η μάνα μου ηρέμησε για λίγο καθώς προσαρμόστηκα –έτσι νόμισε- πολύ καλά και σταμάτησα τα παλαβά.....Μέχρι που ανακάλυψα την ΕΚΟΝ ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ (για όσους δεν ξέρουν ή δεν θέλουν να θυμούνται ,οχι δεν ήταν Μπαράκι , ούτε Κλάμπ των απόγονων του Βελεστινλή )και η μαμά, ξαναβρήκε ένα λόγο να παθαίνει κάθε τόσο ....αποπληξία...Ευτυχώς λίγο αργότερα περιέργως πως ΄΄πέρασα’’ νομική ...Το άσχετο...Ευτυχώς και πάλι, η νομική εκτός από όλα τα του ασχέτου διέθετε καλά αμφιθέατρα για συνελεύσεις ... Γενικώς το πεζοδρόμιο με τραβούσε περισσότερο από το ποινικό ,το ομολογώ ( Αυτό δεν είναι αποκάλυψη γιατι το γνωρίζουν όλοι γνωστοί και φίλοι ) ....Οτι εξακολουθούσα –και εξακολουθώ -με κάθε ευκαιρία να ξαπλώνω στο χώμα να δω πως βλέπουν τα κρινάκια τον ουρανό το αποκαλύπτω εδώ για πρώτη φορά.....
- Μέσα απ αυτή την διαδρομή ‘’δυο άνθρωποι σε έναν ‘’ βρέθηκα σε χώρους που δεν έχουν κρινάκια ,να ισορροπώ συνεχώς στη κόψη...(Ουδέποτε βεβαίως με απασχόλησε το δίκαιο, τουλάχιστον αυτό που υποτίθεται σπούδασα ...)....Κάθε φορά αναρωτιέμαι ‘’ τι θέλω εγώ εδω?’’ ....Μην ακούτε ....μ αρέσει τελικά αυτή η ιστορία...Μόνο να ...σκέφτομαι οτι η κυρά Μαρία για κάποιο λόγο μου έμαθε οτι μου έμαθε....Την κυρά Μαρία μόνο αισθάνομαι οτι πρόδωσα στη ζωή μου....
Προτείνω ,τους Alkyoni ,mhxeirotera,xristina,sok.xeno,giorgo)

19 Comments:
Την περί των κρίνων εμμονή και ιδεοληψία σου,
ο ΤΡΩΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ απ’ τη Μαρία Νεφέλη άριστα σχολιάζει!
Απόλαυσέ τον σε όποια θέση και στάση:
«Τουλάχιστον αν ζούσαμε απ’ την ανάποδη
να τα βλέπαμε όλα ίσια: Μπα η αναποδιά
έχει μια μονιμότητα πεισματική,
αποτελεί όπως λέμε τον κανόνα.
Όπου σημαίνει ότι αν καταφέρουμε να ζούμε
βέβαια ζούμε από τις εξαιρέσεις.
Προσποιούμαστε ότι δεν συμβαίνει τίποτα
ακριβώς για να συμβεί επιτέλους κάτι
έξω και πάνω από τη χλεύη.
Ένα κεράσι την ώρα που χειμάζονται
μέσα του όλες οι αθλιότητες
και αυτό στο πείσμα τους καθάριο παντοδύναμο
άψογο λάμπει δείχνοντας
ποια θα μπορούσε να είναι η υπεροχή του ανθρώπου.
Η σταγόνα το αίμα κάθε Απρίλιο
δωρεάν και για όλους.
Δυστυχείς εμπροσθοφύλακες και αντίστροφα
οδηγοί των βαρέων αρμάτων τ’ ουρανού
ως και τα σύννεφα είναι ναρκοθετημένα
το νου σας: από μας η άνοιξη εξαρτάται.
Να ξαναδώσουμε στα πόδια μας το χώμα
Το πράσινο στο πράσινο
τον άνθρωπο του Νεάντερταλ στον άνθρωπο του Νεάντερταλ
Δεν ωφελούν πια οι μυώνες
Θέλει αγάπη θηριώδη
θέλει πήδημα τίγρισσας μες στις ιδέες
Όσο υπάρχουνε Αχαιοί θα υπάρχει μια ωραία Ελένη
κι ας είναι αλλού το χέρι αλλού ο λαιμός.
Κάθε καιρός κι ο Τρωικός του πόλεμος
………………………………………………………
Μακριά μέσα στ’ απώτατα βάθη του Αμνού
ο πόλεμος συνεχίζεται
Υ.Γ: Πήρα τη σκυτάλη απρόσκλητος
και συνέχισα απ’ άλλο δρόμο (δια της πλαγίας οδού των e-mail)
τη διελκυστίνδα αποκαλύψεων –μη έχοντας ο καημένος blog να εκτεθώ
with a ukulele
κατά κόσμο: κ ART ά SOS
in MEDIAS Res 69 Χρυσηίδες Ρέμβης στο δικό μου “Blog”:
www.afterzed.gr/kartasos
όπου λέξεις παντογνώστριες, με εικόνες μεταξένιων συνειρμών
σέρνουν λυρικό χορό πάνω στην ελάχιστη πραγματικότητα στίχων
flying_libido@yahoo.gr
Πρέπει να μας γράφεις και πεζά εδώ μέσα.
Λέω εγώ τώρα τί θα ήθελα :)
M' arese para poly h eksomologish su sevash mu Xarivdis, ego den exo peksei giati to blog mu, mu to exun klepsei oles autes oi morfes... ena blog se antiparoxh, opos ke o vios mu :)
su grafo omos kapia pragmata:
1) gelao eukola ke kleo eukolotera. Den gelo me anekdota alla me thn ironia ton pragmaton.
2) Den mporo katastaseis ke antikimena pu den exun sinesthima, den mporo xorus pu miazun na exun vgei apo selides periodikon, protimo autus pu exun ksekollisei apo kapio vivlio.
3) oso megalono den exo agaphmenus tragudistes alla agaphmenus synthetes...
4) h proth mu aporia htan to pos "kataskevazonte" oi sporoi... pia einai h sintagh, ke pos auth h sintagh kathorizei thn anaptiksh tu fitou??? Ena mistirio, otan ematha eniosa oti exasa ena filo.
5)Pos einai auto to pexnidi me ta sximata ke tis tripes (gia nipia). Ego esthanomun ena sxima pu den xoruse se kamia tripa. Thelo sinexos na feugo :)
Se efxaristo therma gia tin prosklhsh!
Εμένα πάλι γιατί μου φαίνεται ότι αιωρείσαι στον ουρανό και κοιτάς τα κρινάκια που σε κοιτάζουν;
:)
Ωραίες αποκαλύψεις, ωραίοι στίχοι.
Τέρας ομηρικό, από τις θερμότερες "εξομολογήσεις"...
Την καλησπέρα μου
Βολκώφ
Έχω στο μπαλκόνι γλάστρα γενναιόδωρη που φιλοξενεί κρινάκια μεθυστικά.
Τώρα είν' ολάνθιστα, ναι!
Να'ρθεις να πειραματιστούμε.
Να'ναι νύχτα βαθιά να λαμπυρίζουν αστέρια από πάνω, να΄'χουμε και γλυκομιλήματα προς τη γη.
Ωραία ζωή Χάρυβδη.
Προίκα γερή η κυρά-Μάρω.
Κουβαλάς εντός.
Δεν πρόδωσες.
Ακόμα.
Ρήγας Φεραίος- ο κάθε σέξι νέος που μας έλεγαν και οι ρηγάδες στους κνίτες για να μας τη σπάσουνε... Υπέροχες οι απαντήσεις σου.
Με προτείνεις, ανοξείδωτο σπαθί
Μα εγώ δεν έχω να ομολογήσω
Πέντε ευχαριστώ θα `ταν καλά;
Πληρώνω τελευταία
τ` αυτιά μου μουσική
να μπορώ να κοιμίζω τις νύχνες μου
εκεί που θέλω
να με βρίσκω
το πρωί ολόγυμνο
στις παιδειές των ονείρων
Vielen Dank
Μας αποκάλυψες λίγα πράγματα για σένα και νοιώσαμε πιο κοντά σου.
Καλοί οι στίχοι, μα δεν φτάνουν για μια πιο ουσιαστική γνωριμία.
Καλησπέρα.
Πολυ ποιητικη ως πεζη.Πολυ.
Perasa na po ena geia:
Geiaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa :)
(den m' afinei o blogger na se xeretiso eponimos... guess who lipon)
!
:)
Λυσσομανά η πρώιμη άνοιξη και μάλλον θα είσαι απασχολημένη με τα κρινάκια, αλλά λίγο από το άρωμά τους σε ένα στίχο δεν θα χαρίσεις και σε μας που περιμένουμε εδώ υπομονετικά;
:))
Ώρα να επιστρέψετε, δε νομίζετε?
Βολκώφ
Χρόνια πολλά στην ποιήτρια.
21 ΜΑρτίου 2007
Σε χάσαμε. Καλή Ανάσταση.
Για καλό να λείπεις
Χρόνια Πολλά
Κυρια μου , ο Οδυσσεας πελον εφυγε.
Καιρος να επανελθετε στο ποστο σας.
Μια κουβέντα να μας χάϊδέψει;
Ψιθύρισμα τ΄ανέμου, κάτι, μουρμούρισμα ζωής;
Έλα πίσω.
Μας λείπεις, μάθε το.
Δημοσίευση σχολίου
<< Home