ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

Ήρθαν πολλοί στο νιό φεγγάρι.

Και κάθησαν στην άκρη για να δουν να βγαίνει και να φεύγει.

Να δούν τους ίσκιους να μιλούν και τα νερά να φέγγουν

Να νιώσουν αίμα να κυλά και λόγια να πλανεύουν

Φέραν κριθάρι και καρπούς και μέλι και βοτάνια

Ρίξαν θυμάρι στη φωτιά και λιγαριές στο κύμα

Καρφώσαν τις αποθυμιές σε τρεις σειρές γιορντάνια

Νάρθουν κορίστια στο γιαλό να πλέξουνε στεφάνια

να παν αγόρια στα σκαριά να βγάλουνε κοράλια

να στολιστεί το όνειρο μη κι ζωή του μοιάσει...

Ήρθαν πολλοί στο νιο φεγγάρι....

* Πριν χρόνια πολλά ,γραμμένο σε μια χάρτινη σακούλα,με μπογιά κίτρινη κλεμμένη .Βρέθηκε στην ''ανασκαφή'' για τα χριστουγεννιάτικα στολίδια μαζί με άλλα ''πονήματα'' μερικά εκ των οποίων κάποια στιγμή θα ανεβάσω...ενδεικτικά της μπερδεμένης γενιάς του 80 ....οχι δε βγάζουν θλίψη ,γέλιο βγάζουν (φυσικά θα ...απαγορεύσω τα σχόλια...καλού -κακού).

ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΠΡΩΙΟΥ

Εδώ ας σταθώ .Κι ας δώ κι εγώ την φύσι λίγο.
Θάλασσας του πρωιού κι ανέφελου ουρανού
λαμπρά μαβιά,και κίτρινη όχθη ,όλα
ωραία και μεγάλα φωτισμένα .

Εδώ ας σταθώ.Κι ας γελασθώ πώς βλέπω αυτά
(τα είδ αλήθεια μιά στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)
κι όχι κ εδώ τες φαντασίες μου ,
τες αναμνήσεις μου τα ινδάλματα της ηδονής.

Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ



(ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με την ευχή ν είναι πολλές οι στιγμές που ΄΄βλέπουμε'' ....τόσες που μια ζωή να γεμίσουν)

ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Τι τώρα που θρηνείς σε μάρμαρα λευκά

Πριν χρόνια εδώ έπρεπε νάσουν ,

με ξέπλεκα μαλλιά σκυμμένη σαν τις άλλες ,

με λάδι, μύρο και κρασί στις χούφτες,

θυσία στη θύμηση να κάνεις....

Μα συ ,ξίφος χωρίς θηκάρι,

όρκους που δεν αρμόζουν πήρες ,

κι έζεψες άλογα και μάζεψες στρατιώτες,

Μια χαρακιά στη γη και μια πληγή στον ήλιο

Εκδίκηση και τιμωρία .

Τι τώρα που θρηνείς σε μάρμαρα λευκά

Πριν χρόνια εδώ έπρεπε νάσουν

Στιγμές.

Στιγμές ηδονής,
με ίσκιους να λιγούν και να τρέχουν,
σε ώρες και μέρες που έμειναν καθηλωμένες στο κενό
μη συναντήσουν τη νύχτα...
Στιγμές ηδονής
με το φως να κρύβεται στα βάθη,
σε καιρούς και χρόνους άπνοους,
με τα σώματα να φεύγουν ακροπατώντας,
και τις σκέψεις να θάβονται και να πεθαίνουν,
χωμένες βαθιά σε χώμα ιδρώτα ..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Έλυσε τις περικνημίδες κι έτριψε για μια στιγμή τα γόνατα,
σαν που δεν αρμόζει σε βασιλιάδες κούραση να δείχνουν...
Φώναξε τους στρατηγούς κι έδωσε εντολή τα πίσω μέρη να σαρώσουν,
να φέρουν λάφυρα και δούλους,να μυρίσει θάνατος στα βουνά...
Κι εκείνον που λέει οτι ξέρει να του τον βρουν και ζωντανό να του τον φέρουν Εδώ.
Να μάθει,Να ρωτήσει ,Απάντηση να λάβει,
Γιατί αυτός.Γιατί εδώ .Γιατί έτσι....
Είν αυτός που έπρεπε μη ψέματα κι οι ιερείς κι μάγοι είπαν..
Αλλη γη αυτός στ όνειρο είδε κι άλλα στο τρίστρατο η θεά του είπε.
Για στάχυα και πορτοκαλιές και θάλασσες με σκούνες
Για σπίτια άσπρα και φως γαλάζιο και στέρνες γεμάτες και περιβόλια με νερά...
Είπαν ψέματα οι ιερείς, μη η θεά ήταν που έπαιξε ...Μη ο ίδιος έπρεπε ν απαντήσει τότε ...τώρα....