Η ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Ανασανε βαρια σα να στεναζε εφτυσε χαμο κι αναψε τσιγαρο
Εγραψε χ στη σκονη του γραφείου κι εσβησε το pc
Τραβηξε το χάρτη και εβαλε το χαρακα στη μεση
ανοιξε τον χαρτη και σηκώθηκε
Πηρε ονειροκριτη και μιση ασπρη κολα χαρτι
Ελυσε τα κορδονια κι εβγαλε το πουκαμισο
Εκλεισε το παραθυρο και καθησε.
ΣΑΝ ήρθαν βρηκαν μισή κολα χαρτι λευκη
Και τα κορδονια δεμενα κόμπο.
Δεν έκλεισαν την πόρτα.

Η ΜΕΡΑ Η ΚΑΛΗ

Εσταζαν μυρωδιες τα βασιλικα
Και τα γερανια μελι
Επαιζαν στα χρωματα πουλια και παιδια
Κι επαιρναν ανασα οι πέτρες
Φυλαγε ριζα και σπορο το χωμα
Για να βεβαιωσει κυριαρχια και κτηση.

Ηταν ο Παντοκρατορας στο τρουλο
Κι εσυ κατω οπως παντα
Πισω απ το ιερο να κλεβεις λιβανι
Να αναβεις θυμιατα σε αλλους τoπους κι αλλους καιρους
Με θεους πολυχρωμους και ηρωες εγωιστες
Που την ομορφια δε φοβουνται και τον ερωτα αμαρτια δε θελουν
Που χορευουν γυμνοι και ερωτευονται
Που πολεμουν αρματωμενοι γιατι θελουν οχι που πρέπει...

ΜΑΝΗ Σεπτέμβρης 2006

ΜΑΝΗ Σεπτέμβρης 2006.Το φως μπαίνει από παντού σ αυτό το τόπο ακόμα κι όταν είναι σκοτάδι...Δεν υπάρχει τίποτα να το σταματήσει μήτε χώμα ,μήτε πράσινο.Σκαλώνει στις πέτρες μαβί λες και παγώνει στο χρόνο...

ΜΟΛΥΒΟΣ Σεπτέβρης 2005.Ήξερε οτι πήγαινε για τελευταία φορά.Το προηγούμενο βράδυ είχε γράψει πάνω στη χαρτοπετσέτα (παλιό συνήθειο να μουτσουρώνει χαρτιά οταν ήταν, στα όρια πανικού ή οταν ήθελε να ''φύγει'')
''Μικρέ μου πρίγκιπα
μια αγκαλιά μόνο στο φεγγάρι θέλω
πριν ξημερώσει και είσαι εσύ''
Εριξε τη χαρτοπετσέτα στη τσάντα ,το διαβασε το πρωί και κατάλαβε.
Έβγαλε δεκάδες φωτογραφίες εκείνη την ημέρα.Τα δέντρα ,τα φύκια,τις νεραγγούλες τα τελευταία καλοκαιρινά λουλούδια, τα πρώτα σύννεφα,τις στέγες ...Μόνο αυτά ήταν αληθινά όλα τ άλλα αυτή τα είχα φτιάξει με υλικα κι επιθυμίες σκόρπιες κι εικόνες από άλλες ζωές.Αυτή του είχε προσθέσει ένα ακόμα πρόσωπο στα χίλια κι αυτό ήταν το πρόβλημα.Δεν ήταν ένα από τα δικά του.Ήταν ένα από τα δικά της...Και τούτος ο τόπος δεν ήταν δικός της ήταν δικός του ...Τον δικό της τόπο τον μοίρασε σ άλλους κι έπρεπε τα κομματια να μαζέψει ξανά ΄...

Η ΠΡΩΤΗ ΒΡΟΧΗ

Στις πρώτες σταγόνες άνοιξαν οι κουρτίνες και τραβήχτηκαν τα στορς στα απέναντι γραφεία.Η βροχή ήρθε δυνατή και με θόρυβο όπως πρέπει στη Πρώτη Βροχή.Κι άνοιξαν τα παράθυρα και κρεμάστηκαν έξω όλοι μαζί ,διευθυντές και υπάλληλοι κι άπλωσαν τα χέρια ...Οι εργάτες στην οικοδομή σταμάτησαν και βγήκαν ν ανάψουν τσιγάρο και οι καταστηματάρχες βγήκαν στις πόρτες απλώνοντας κι αυτοί τα χέρια...και οι πωλήτριες πήραν τις σκούπες να παίξουν τραβώντας τα νερά γελώντας και πειράζοντας η μιά την άλλη και οι νοικοκυρές σήκωσαν τις τέντες κι άπλωσαν κι αυτές τα χέρια κι ενας το φώναξε απ την οικοδομή με σπαστά ελληνικά '' βρέχειιι'' ...΄΄βρέχει '',΄΄βρέχει '' ,''βρέχει'' απλώθηκε παντού κι ήταν η φωνή για την πρώτη βροχή στο κέντρο της πόλης ίδια μ εκείνη τις πρώτες μέρες ....

Μάνη 3 μέρες πριν

Άρχισε ξαφνικά την ώρα που η Μυρτιδιώτισσα έμπαινε στο λιμάνι στο Γύθειο και μύρισε θάλασσα μαζί με θυμάρι και γέμισε βροχή κι η θάλασσα και το χώμα και οι πολυθρόνες στα καφε και τα Κυπαρήσια πάνω στο Ακούμαρο κι έφτασε κι μυρωδιά απ τα καμμένα στη μέσα Μάνη, είδηση οτι δεν είναι νεκρά κι ήρθε αυτό που περίμεναν .Η Πρώτη βροχή.

ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΠΑΩ

Το ξενοδοχείο καλό ,κατα πως ταιριάζει..Το δωμάτιο χάλια .Με όλα τα απαραίτητα της σύγχρονης τεχνολογίας αλλά κελί λες και αυτοί που τόφτιαξαν ήξεραν ποιοί θα μένουν...Πνιγόταν και μέσα κι έξω από το δωμάτιο...''Τι θελω εγώ εδώ?''...''Σκάσε και κολύμπα ..'' άκουγε τον καλό της εαυτό να μαλώνει τον κακό...Είπε να κατέβει κάτω στο λόμπυ να πιεί ενα ουίσκι μέχρι νάρθει η ώρα να πάρει τα πόδια της να πάει στην μεγάλη ''εκδήλωση''...Σκατά.Φίσκα στους ''παράγοντες'' εκείνους με το λιγδιασμένο μαλλί και το Αρμάνι το παντοφλέ παπουτσάκι σε τέλειο συνδυασμό και το γλαρό βλέμμα...''Αν μου μιλήσει έστω κι ενας θα ουρλιάξω..'' Της μίλησαν τρείς ...Δεν κατάλαβε αν ήθελαν να ''κάνουν δημόσιες σχέσεις'' η να γαμήσουν...Σκατά.Αρχισαν λέει οι φασαρίες έξω κοντά στο Βελίδειο ''Μπαοκτσίδες και αναρχικοί''...Ωραία ...Την έκανε κατακεί...Μαστουρωμένοι ''μπαοκτσίδες'' και 3-4 καμένα φρικιά...''Τι θέλω εγώ εδώ?'' ,''σκάσε εσύ ήθελες να μυρίσεις μολότοφ''... Η μεγάλη αίθουσα μύριζε ακριβά αρώματα κάτω από μια ιδέα απλυσιάς...οχι, μπάνιο είχαν κάνει λίγο πριν ξεκινήσουν για να τσιτώσει η μούρη ,εκείνη η άλλη απλυσία ήταν διάχυτη παντού....''Τι θέλω εγώ εδώ?΄΄ ,''σκάσε και γράφε '',''μα δεν θέλω ναμαι εδώ'','' ε και? εδώ είσαι..'',''φεύγω πάω εξω στη διαδήλωση '',''καλά...''...Είχε κόσμο τηρουμένων των αναλογιών και των καιρών...Μα έλειπε κάτι ...αυτό που κάνει τη διαδήλωση. Το αίτημα ,η απαίτηση..''Γιατί διαδηλώνουν γαμώ το?''...''εσύ γιατί είσαι εδώ ?'' ,''Γιατί δεν έχω που αλλού να πάω''....

Η ΑΠΟΔΡΑΣΗ

Έσβυσα το φως να μη με αντιληφθεί ...Χάιδευε τα φύλλα .Ακούμπαγε τα δάχτυλα σιγά -σιγά ,σ ένα -ένα φυλλαράκι .Τον έβλεπα να χαιδεύει τα φύλλα.Απέναντι δεξιά.Το μπαλκόνι απέναντι και δεξιά είναι πάντα σιωπηρό.Στις γλάστρες τα λουλούδια αγωνίζονται μόνα τους κι οι πόρτες είναι σχεδόν πάντα κλειστές.Τον είδα τη στιγμή που έβγαινε.Τον ακολούθησα αργά,μέχρι την άκρη.Στάθηκε λίγο κι άρχισε να χαιδεύει τα φύλλα.Προσπάθησε να σκύψει,ίσως ν αγγίξει το χώμα , μα δεν τα κατάφερε...ίσιωσε με κόπο πάλι το κορμί του,πιάστηκε στα κάγκελα για λίγο και κοίταξε πάνω.Γύρισε αργά ισσοροπώντας στο μπαστούνι και προχώρησε .Κοντοστάθηκε.''Θα πέσει ,δε θα τα καταφέρει'',''δεν μπορεί να φτάσει'' ...Πιάστηκα εγώ στα κάγκελα μη και κρατιώταν αυτός...Γύρισε απότομα τράβηξε μια χούφτα φύλλα ταβαλε στη τσέπη της ρόμπας κι έμεινε εκεί ακίνητος μέχρι που άναψε το φώς στο μπαλκόνι απέναντι δεξιά.Τον μάλωνε.Ήταν φανερό.Τον μάλωνε.Έσυρε τα πόδια και μπήκε μέσα.Σηκώθηκα να δω...ναι είχε το χέρι στη τσέπη της ρόμπας.

Χαρυβδις

Στο φιλο που εφυγε χωρις να τολμησω να τον δω.

Τουπαν θα πεθανεις κι ειπε καλα
Σηκωσε το τηλεφωνο και παραγγειλε πιτσα
Εγειρε στο γραφειο και μυρισε τη σκονη
Γυρισε το βλεμα κι αναψε το pc
Πηρε καιρο κι αποφασισε να σαλπαρει...